..คำหยาด.. รัตนกวี ของ อ.เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์..+*

 

ที่มา : เคยนำบทกวีนี้เผยแพร่ความงดงามของภาษา และอารมณ์กวี
ไว้ที่เวปบอร์ด 212cafe.com 

บัดนี้เวปบอร์ดนี้ได้ปิดตัวลงแล้ว แต่ได้เซฟไฟล์ไว้ ก็เลยนำกลับมาบันทึกไว้
สำหรับผู้สนใจบทกวีของท่าน อ.เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์
จะได้นำมาเป็นแบบอย่างในการแต่งบทกวี ต่อไป ...

http://chabahome.blogspot.com/2007/08/blog-post_10.html -+ บนพรมใบไผ่ -+ ไผ่ซออ้อเอียดเบียดออด ลมลอดไล่เลี้ยวเรียวไผ่ ออดแอดแอดออดยอดไกว แพใบไล้น้ำลำคลอง กระเพื่อมพลิ้วพลิ้วปลิวคว้าง เธอวางร่างปล่อยลอยล่อง บนแพใบไผ่ใยยอง แสงทองส่องทาบฉาบมา ลิ่วเฉือนเลื่อนฉิวผิวน้ำ ระบำใบไผ่ผวา นกน้อยจุ๊บจิ๊บลิบลา ว่ายฟ้าฟ้อนคว้างห่างไป หนาว ลมกราวเกลือกกลิ้งกิ่งไผ่ มณีน้ำค้างรางไร เหมือนใจเจ้าหญิงยิ่งเลือน เธอคงหลงคอยคอยหาย เจ้าชายไม่เห็นเป็นเพื่อน สีแดงแสงแดดแผดเยือน เหมือนเหมือนเลื่อนลับดับลง แอดออดออดแอดแอดออด ไผ่สอดพลอดซอพ้อส่ง นิยายน้ำค้างร้างคง เศษผงใบไผ่ไปล่ปลิว.. .....................................+* จากหนังสือ "คำหยาด" โดย อ.เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์. ....................................+* http://www.ijigg.com/songs/V2BED4APAD Loso Black & White - เหงา คิดถึง รอ

โดย : chaba [ 2007-08-14 06:15:09 ]    แจ้งลบ

1

... กรองกานท์..+*

๑. เบิกขวัญบายศรี ขวัญที่ตกหาย
อยู่ยางยูงราย พลัดพรายขวัญเจ้า

เชิญมาสู่เมือง ย่างเยื้องขวัญเข้า

อยู่เหย้าเนานอน ฟังกลอนกล่อมเอย.....

-+ ศิลปกรรม +-

เรารักโลกรักเสรีรักชีวิต
รักความคิดอิสระที่จะฝัน
ธรรมชาติวาดฉากหลายหลากกัน
เขารักมั่นจึงหมั่นเพียน เฝ้าเขียนกลอน

-+ ฉิมพลี +-

จะกอดแก้วด้วยกลอนขจรกรุ่น
เป็นอกหนุนอุ่นเนื้อเมื่อนอนหนาว
แล้วร้อยดาวเรียงดวงเป็นรวงดาว
สว่างพราวกระพริบพริ้มชมฉิมพลี

- + นิทานที่ลานโพธิ์ + -

กาลครั้งหนึ่ง เนิ่นนาน นานมาแล้ว

ยังมีแก้วดวงหนึ่ง ซึ่งแสนสวย

รัศมีสีเพลิงเริงสำรวย

ประดับด้วยดอกไม้แห่งวัยเยาว์

-+ นาพญา +-

ตาเอยตาหวาน...................ไม่อยากกลับบ้านแล้วเอย ฯ

น้ำเอยน้ำคำ.......................ใครเชื่อก็ช้ำใจเอยฯ

รักสาวนาพญา....................จะปลูกเรือนรอท่าน้องเอย ฯ

มีรักร่วมหอ........................จะปลูกเรือนคล่อมตอแล้วเอย ฯ

เมืองกาญจน์แค่คืบ..............เชิญน้องไปสืบดูเอย ฯ

- + ตะวันไม่ตกที่ป่าสัก + -

ตั๊กแตนตำข้าวขายาวโย่ง

ดีดออกโพรงไม้ผุพุใบไผ่

ตกลงดินแล้วโดดโลดลับไป

เมื่อเปลวไฟฟอนฟืนขึ้นเริงลาม

-+ บนพรมใบไผ่ -+

ไผ่ซออ้อเอียดเบียดออด

ลมลอดไล่เลี้ยวเรียวไผ่

ออดแอดแอดออดยอดไกว

แพใบไล้น้ำลำคลอง